هر روز بیشتر در می یابم که حقیقت انسان بودن «هماهنگ بودن» هر چه بیشتر با جهان هستی است. و این «جهان هستی» به معنای محیط اطراف ما و بعد به معنای گسترده تر تمام دنیاست!
توضیح همین دو جمله بسیار سخت است. البته شاید برای من! شاید بسیاری بگویند: "جهان فعلی پر از سیاهی، پر از فساد و تباهی است! چه طور میتوان با چنین جهانی به هماهنگی رسید؟!؟!!"
ولی منظور از هماهنگی، رسیدن به آرامش و ثبات درونی..رسیدن به درجه ای از شعور و کمال..و خواستن و انجام هر آنچه که بتوان "نیکی" اش نام نهاد است!
پ.ن. واقعاْ نتونستم بهتر از این منظورمو بیان کنم! شاید بشه برداشت های متعددی از این نوشته کرد!!!
