*زندگی عبارت است از شرایطی که خودت با انتخاب خودت در زندگیت به وجود آوردی و شرایطی که به تو تحمیل شده. اما تشخیص و تفکیک این دو، از کنار آمدن با هر کدام سخت تر است. خیلی!
*بین آن چه که خود خواسته است، با آن چه که بر تو تحمیل میشود، تفاوت از زمین تا آسمان است. مثلا تنهایی!
*هر حرف جایی و هر سخن مکانی دارد!
*خوب باش! خوب بمان! حتی اگر تمام دنیا، به بدی ات فرا بخوانند. حتی اگر فقط یک روز به تمام شدن زندگی ات مانده باشد. بی حاصل نمی ماند. من قسم می خورم.
*صداقت یعنی بپذیری که ظرفیتت برای خوب یا بد بودن، بی نهایت است. آن وقت تصمیم بگیری کدام باشی!
*آزادگی یعنی حقیقتا رها باشی. یعنی هیچ بندی به دلت نباشد. چه کسی است که جسارتی به این بزرگی داشته باشد؟!
*حتی اگر تمام دنیا به من پشت کنند، خیال دلم خرسند است که تو هستی.
پ.ن. میدانم. غیبتم طولانی شده. اما گناه از من نیست! کامپیوتر ندارم و حوصله کافی نت رفتن هم. احساس میکنم سبک نوشتنم تغییر کرده. خودم هم! برمیگردم. احتمالا شهریور. تا آن موقع، نبودن هایم را ببخشید. وقتی برگردم، جبران میکنم. ممنون از دوستانی که به یادم بودند. به یادشان هستم و خواهم بود.
پ.ن.۲. متن این پست، درس هایی بودند که این مدت، در حال تمرینشان بودم.
پ.ن.۳. تولد فریبای گل مبارک!
